„NIE CHCĘ JEJ STRACIĆ” odnosi się do konkretnego momentu, w którym spotykając daną osobę tworzymy jej wyidealizowany, niekoniecznie istniejący obraz. W miarę dalszego poznania zdajemy sobie sprawę, że jest tak naprawdę inny. Nasze wyobrażenie zaczyna zanikać zatracając swój pierwotny kształt i charakter. To od nas zależy czy stworzone „dzieło” przeżyje, czy też zastąpimy je rzeczywistością. Wystawa ukazuje proces tworzenia obrazów osób. „Jest w nim coś pięknego i naiwnego”.

Wystawę podzielono na dwie części. 

Pierwsza składa się z płaskorzeźb - matryc akwaforty stworzonych za pomocą płyt cynkowych i kwasu, zaprezentowanych horyzontalnie na trzech podestach. 

Centralny podest zawiera zestaw sześciu prac (m. in. „I left to look for you”, „Let me love things in you that don’t exist”), których ułożenie w trakcie wystawy jest modyfikowane w zależności od zamierzonej ekspozycji. Każda z prac opowiada własną, niedopowiedzianą historię, a złączone w całość nabierają pełnego znaczenia: mówią one o różnym pryzmacie postrzegania kobiet, traktują o jedności i współpracy, delikatności i sile, niezależności oraz energii. Podesty ulokowane po bokach prezentują dwa zestawy osobistych prac pozostających w niezmiennym ułożeniu („She comes to Me at night (and takes me in her arms)” i „Broken”). Nawiązują do sytuacji, z którymi przyszło się zmierzyć artystce - częściowej utraty wzroku i podnoszeniu się z choroby.

Na drugą część wystawy składają się zawieszone w przestrzeni rzeźby stworzone w stali nierdzewnej. Blask polerowanego metalu i jego ostre krawędzie ukazują szalejące w człowieku napięcia i kontrasty. Zaprezentowane formy odzwierciedlają wewnętrzną siłę i charakter artystki oddając przy tym jej fascynację materią.

Patron medialny wystawy:  

  • Black Instagram Icon

© 2020 Pestka | All rights reserved.